ขั้นตอนการทำงาน

ทุกล็อตที่ชุบแข็งผ่านลำดับนี้

1. 1

   ตรวจรับและทำความสะอาด

   นับรับเข้าคู่กับหมายเลขงาน แล้วล้างไขมัน สเกล และสารหล่อลื่นจากการขึ้นรูปออกให้หมด เพราะถ้ายังเคลือบผิวอยู่ ตัวกลางจุ่มเย็นจะไม่สัมผัสเนื้อเหล็กเปล่า และนั่นคือที่มาของจุดอ่อน (soft spot)

2. 2

   ให้ความร้อนถึงช่วงออสเทนไนต์

   อบในเตาสายพานที่ช่วงของเส้นทางนั้น — คาร์บูไรซิง 880–950°C คาร์โบไนไตรดิง 820–880°C ชุบแข็งทั้งชิ้น 800–870°C — นานพอให้ทั้งกระบะถึงอุณหภูมิ ไม่ใช่แค่ชั้นบน

3. 3

   จุ่มเย็น (quench)

   จุ่มลงน้ำมัน ตัวกลาง อุณหภูมิของมัน และการกวน เป็นส่วนหนึ่งของสูตร ไม่ใช่รายละเอียดข้างเคียง เพราะสามอย่างนี้กำหนดเส้นโค้งการเย็นตัว น้ำมันชุบที่ปล่อยให้เพี้ยนจะกลับมาเป็นความแข็งกระจายในล็อตถัดไป

4. 4

   อบคืนตัว — เป็นขั้นแยกเสมอ

   อุ่นซ้ำที่ 150–650°C ตามคลาสที่ต้องการ ส่วนการอบคลายเครียดใช้ช่วงต่ำกว่าคือ 150–400°C ISO 898-1 กำหนดอุณหภูมิอบคืนตัวต่ำสุดไว้ — 425°C สำหรับคลาส 10.9 และ 380°C สำหรับ 12.9 — การอบต่ำกว่านั้นเพื่อให้ตัวเลขความแข็งผ่าน คือวิธีที่ทำให้ล็อตผ่านการวัดแต่ไปพังตอนใช้งาน

5. 5

   ชุบผิว อบไล่ไฮโดรเจน และปล่อยล็อต

   ถ้าชิ้นงานต้องชุบไฟฟ้า งานที่ ≥ 320 HV (คลาส 10.9 และ 12.9) ต้องอบที่ 200–230°C โดยเริ่มภายใน 1–4 ชม. หลังชุบและก่อนขั้นตอนโครเมต ตาม ISO 4042 จากนั้นวัดเทียบกับแบบ แล้วปล่อยล็อตพร้อมรายงานผล

ช่วงค่าเป็นค่าทั่วไป ต้องยืนยันกับชิ้นงานจริง แบบ หรือมาตรฐานที่อ้างอิงก่อนเดินล็อตแรก ความลึกผิวแข็งใช้งานกำหนดตามแบบของคุณ